Kaan Özbek

Hiç utanmadık!


13 Mayıs 2017 00:01

ÇOK geç kaldık çok. Lakin zararın neresinden dönersek kardır. Türk - Kürt diye, Alevi - Sünni diye Rum - Ermeni diye bölük pörçük etmek istediler bizi.
Oysa tüm bu kimliklerimizden sıyrıldığımızda her birimiz insandık.
İnsan olmanın ötesinde aynı coğrafyada, aynı topraklarda yaşıyor olmak gibi bir bağımız vardı.
Aynı gemide yol alıyorduk özetle.
Batarsa hep birlikte, yüzerse yine hep bir yol alacaktık.
Ama durmadılar!
Durmadan nifak tohumları soktular aramızda.
Kardeş olmayı da unuttuk, insan olmayı da!
Öyle acılar çektik ki hep birlikte; dünya duydu da iki sokak ötemizdeki komşumuzun acısını duyamadık biz.
Evinden, yurdundan, köyünden edilenleri; yahut bir arka sokağımızda açlıkla güreşenleri göremedik.
Sonra insanlık naraları attık utanmadan!
Belli gün ve haftalarda yahut siyasilerin oy peşinde koştuğu dönemlerde açılımlarla, saçılımlarla sonu gelmeyecek rüyalara daldık.
Ortak acılarımız vardı, ortak hayallerimiz.
Misal indirim gelse ekmeğe hep birlikte sevinecektik.
Sevindirmediler.
Yahut biz birlikte sevinmesini bilemedik.
Sevmeyi unutmuştuk.
Bu yüzden sevilmeyi de bilemedik.
Korktuk!
Korkularımız yendi insan yanımızı.
Acımasızlaştık, hırçınlaştık. Yok yere kırdık birbirimizi.
Kardeşliği inşa etme naraları atarken; öldürdük insanlığımızı.
Ve biz bundan hiç utanmadık!