Kaan Özbek

Ölüme meydan okumak kolay mı!


12 Mayıs 2017 00:01

KOLAY mı öyle ölüme meydan okumak… Kolay mı öyle hak mücadelesi vermek?
İki can; can pahasına işlerine geri dönmek için tam 64 gündür açlık grevinde.
Öğretim görevlisi Nuriye Gülmen ve Semih Özakça…
182 gündür de oturma eylemlerini sürdürüyorlar.
Sosyal medyadaki ve üç-beş gazetedeki destek dışında kimse sesini duymuyor ikilinin.
Ve ne yazık ki; açlık nedeniyle insan bedeninde kalıcı hasarlar bırakan Wernicke-Korsakoff Sendromu’nun öncü belirtilerini yaşıyorlar artık.
Ekmek için bedel ödüyor onlar!
Öğrencilerine ve işlerine dönmek istiyorlar!
Bu kadar mı zor iki insanı bu duruma düşürmeden kurtarabilmek?
El vicdan!
Semih Özakça’nın baş ağrısı, mide  yanması halsizlik, çabuk yorulma, nabız ve tansiyon düşüklüğü şikâyetleri gide artıyor. Özakça bugüne kadar 17, Gülmen ise 9 kilo verdi.
Şekerli ve tuzlu su içen, B1 vitamini takviyesi alan 2 eğitmenin sağlık durumu kritik seviyede. Ve en acısı Ankara Tabip Odası Başkanı Vedat Bulut, eğitimcilerin grevde kritik aşamaya geldiklerini belirterek, “Müdahale edilmezse 1 hafta içinde 2’sini de kaybedebiliriz” diyor.
İki insan görmezden gelinerek ölüyor açıkçası!
El vicdan, el vicdan!